Ελληνικός(;) καφές

Για μένα, δεν υπάρχει πιο ωραίος καφές απ' τον ελληνικό. Παρ' ότι δεν τον παραγγέλνω κάθε φορά που είμαι για καφέ, στο μυαλό μου και στην καρδιά μου εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος. Η γεύση του είναι πηκτή και δυνατή, το άρωμά του καθηλωτικό, σου θυμίζει μια άλλη εποχή και μια ελαφρότητα στη ψυχή. Είναι δυνατός, ικανός να σε ξυπνήσει όσο γκολ και να κοιμήθηκες το προηγούμενο βράδυ (βλ. κοιμάσαι γκολ, ξυπνάς ζαμπόν) και ποτέ μα ποτέ δεν σου χαλάει το στομάχι (τουλάχιστον το δικό μου). Πόσο ελληνικός είναι όμως ο καφές αυτός και πόσο Έλληνες είμαστε και εμείς οι ίδιοι άλλωστε;

Για το δεύτερο δεν θα ήθελα να μπλέξω, μην μπω στο στόχαστρο τίποτα εξτρεμιστών (και δεν μιλάω για τα στιβαρά εξτρέμ του ΠΑΣ), οπότε θα περιοριστώ στο πρώτο ερώτημα. Η απάντηση είναι καθόλου. Ας πάρουμε όμως τα πράματα απ' την αρχή:

Ο Ελληνικός καφές υπάρχει σε πολλές διαφορετικές εκδόσεις, σε όλες τις χώρες της ανατολικής μεσογείου, της Μικράς Ασίας, της Τουρκίας καθώς και της Αραβίας. Σε όλες τις χώρες κυκλοφορεί με το τοπικό όνομα, έτσι αυτό που στην Ελλάδα είναι γνωστό ως "Ελληνικός" στην Τουρκία είναι γνωστό ως "τούρκικος", στην Κύπρο ως "κυπριακός", στην Αρμενία ως "αρμένικος", στις χώρες της Αραβίας ως "αραβικός" κ.ο.κ. Στην Ελλάδα, η ονομασία του αρχικά ήταν "τούρκικος" μα μετά το Κυπριακό, συγκεκριμένα μετά το 1974, η επίσημη ονομασία άλλαξε οριστικά σε "ελληνικός".  Η συνταγή πάντως είναι η ίδια: καφές που παρασκευάζεται με ψήσιμο, σε μπρίκι, αλεσμένων σε λεπτή σκόνη καβουρντισμένων κόκκων καφέ. Η ελληνική έκδοση μοιάζει περισσότερο απ' όλες τις άλλες με την (καλά μαντέψατε) κυπριακή, τόσο σε σύσταση των ποικιλιών (χαρμάνι) όσο και σε χρόνο καβουρντίσματος και τρόπο άλεσης. Στις αραβικές χώρες συνηθίζεται η ανάμειξη με κάρδαμο και άλλα αρωματικά φυτά.

Παρότι θα μας άρεσε να είναι ελληνικής προέλευσης ο καφές που φωνάζουμε "ελληνικός" κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από τις αραβικές χώρες. Αυτός ο τρόπος παρασκευής του, δηλαδή χωρίς φιλτράρισμα, υποδηλώνει αυτή του την προέλευση. Από εκεί πέρασε στην Τουρκία και ταξίδεψε στην Ελλάδα και στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με την παράδοση οι πρώτοι που παρασκεύασαν τέτοιου είδους καφέ ήταν οι Βεδουίνοι της Μέσης Ανατολής οι οποίοι έβαζαν την χύτρα του καφέ πάνω στην άμμο που κάλυπτε την στάχτη και τα κάρβουνα για να τα κρατήσει ζωντανά. Γι' αυτό υπάρχει και η παράδοση να ψήνεται ο καφές πάνω σε άμμο (στη χόβολη) στα παραδοσιακά καφενεία. Η διάδοσή του στα Βαλκάνια πρέπει να είναι -σχεδόν σίγουρα- απόρροια της εμπορικής ακμής του λιμανιού της Υεμένης απ' όπου πρέπει να έφθασε και στον Ελλαδικό χώρο.

Στην Ελλάδα ο καφές αυτός έχει συνδυαστεί με εκφράσεις όπως: «βαρύ γλυκός», ή «πολλά βαρύς» ή «βαρύ γλυκός και όχι»που αφορούν την επιτυχία στο καϊμάκι με ανεβοκατέβασμα του μπρικιού, όταν σερβίρεται στο φλιτζάνι, συνήθως χοντρό. Στους λάτρεις του συγκεκριμένου καφέ δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη κατά την παρασκευή του, καθώς υπάρχει μόνο μια σωστή αναλογία και πέραν αυτής ο καφές είναι ή άβραστος ή καμένος. Μια ιεροτελεστία που παραπέμπει σε ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ο ελληνικός καφές ακόμα σερβίρεται σε ελάχιστα καφενεία ανά τη χώρα, στη χόβολη, αφού στα περισσότερα έχει παγκοσμιοποιηθεί και αυτός και γίνεται με νερό στο βραστήρα της μηχανής του εσπρέσο.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα εδώ είναι δύο καλά μέρη για να ξεκινήσετε:

wikipedia

baristanet

Το photoshop στα χέρια μας

Είχατε ποτέ φανταστεί πως θα ήταν αν μπορούσατε να έχετε κάποιες από τις λειτουργίες του photoshop στο γραφείο και στην κασετίνα σας; Λογικά όχι, αλλά αυτή η ευφάνταστη εφεύρεση θα σας κάνει να τις φανταστείτε. Δύο από τις λειτουργίες του δημοφιλούς προγράμματος της Adobe ενσωματώνονται σε ένα gadget. Το νέο στυλό της dornob έχει ένα ενσωματομενο σκάνερ στο πάνω μέρος και "σκανάρει" το χρώμα από κάθε αντικείμενο στο χώρο. Έπειτα αναπαριστά το χρώμα σε μια επιφάνεια που έχει στο πίσω μέρος καθώς και αναμειγνίει τα χρώματα στο εσωτερικό -με την βοήθεια τριών χρωματοδοχείων RGB. Με αυτό το τρόπο μπορεί να αναπαραστήσει κάθε χρωματική απόχρωση με τον ίδιο τρόπο που δουλεύει η χρωματική παλέτα του photoshop.

Περισσότερες πληροφορίες στο site της εταιρίας εδώ

Δέκα πράγματα που σχεδιάστηκαν για να σας σοκάρουν

Αυτή είναι μια λίστα με δέκα αντικείμενα που μπορείτε να αγοράσετε επιγραμμικώς (online) και έχουν σχεδιαστεί για να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα.

Ξεκινάμε:

Νο. 10 : Τα Ντουλάπια ακροβάτες

Τα ντουλάπια-ακροβάτες είναι μέλη μιας ευρύτερης σειράς ερμαριών που έχουν σχεδιαστεί σαν να έχουν βγει μόλις από ταινία του Τιμ Μπάρτον. Αψηφώντας τόσο τους νόμους της βαρύτητας όσο και αυτούς της κλασικής ανθρώπινης αντίληψης περί επίπλων, αυτά τα ντουλάπια είναι για ανθρώπους που δεν φοβούνται να δουν τη ζωή τους λίγο πιο διαστρεβλωμένη. Και για ανθρώπους που δεν έχουν σκοπό να βάλουν τη γυάλα με το χρυσόψαρό τους στο ντουλάπι.

Νο. 9: Το "επιπλέων" βάζο

Δύο βάζα που μοιάζουν σαν μπουκάλια που επιπλέουν σε έναν ήρεμο ωκεανό, αυτόν του τραπεζιού σας. Εκτός κι αν το τραπέζι σας μοιάζει με το δικό μου, σαν σε καταιγίδα από χιλιάδες διαφημιστικά φυλλάδια, περιοδικά και τα συναφή. Κάπου εδώ μπορείτε να βάλετε το Message in a bottle των Police να παίζει στον υπολογιστή σας.

Νο. 8 : Οι κυρίες ομπρέλες

Μια σειρά από ομπρέλες που έχουν σχεδιαστεί ώστε να μοιάζουν με κυρίες. Προσεχτικά σχεδιασμένες ώστε το πρόσωπο και το στυλ τους να ταιριάζει με το χρώμα της ομπρέλας, δίνουν πολλές διαφορετικές εκδοχές της κυρίας ομπρέλας και μπορείτε να έχετε πολλές από αυτές στη συλλογή σας, ώστε να μπορείτε να τις συνδυάζετε με την διάθεση και το δικό σας ντύσιμο ή ακόμη και με τα δικά σας ταξίδια.

Νο. 7 : Μωράκια Άουσβιτς

Σαπούνια που μοιάζουν με άπειρα χεράκια μωρών σε απελπισία. Προσωπικά με ανατριχιάζει η όψη τους και ποτέ δεν θα πλενόμουν με αυτά. Ούτε να τα βλέπω δεν μπορώ. Αδυνατώ να καταλάβω τι σκεφτόταν αυτός που τα σχεδίασε. But thats just me.

Νο. 6: Οι ψηφιακοί γείτονες

Ψηφιακά ανθρωπάκια που ζουν στο μικρό χρωματιστό κουτί τους. Όταν φέρεις σε επαφή τον ένα κύβο με τον άλλο, μέσω μαγνητικών ενώσεων τα ανθρωπάκια αντιλαμβάνονται την παρουσία, ο ενός του άλλου και αλληλεπιδρούν με διάφορους φανταστικούς τρόπους. Ένα πολύ χρήσιμο αξεσουάρ, για τον σκύλο σας, ώστε ποτέ να μην νιώθει μόνος και να έχει πάντα κάτι να κοιτάει.

Νο. 5 : Οι ωρολογιακές πεταλούδες

Ένα πολύ ανέμελο ρολόι τοίχου που υποθέτω πως είναι εμπνευσμένο απ' το γνωστό τατουάζ με τα πουλιά που συναντάω συνέχεια πλέον μπροστά μου σε ώμους γυναικών.

Νο. 4: Η απαχθείσα αγελάδα

 

Αυτό το φωτιστικό δεν θα ρίξει φως, στο αν υπάρχουν εξωγήινοι ή όχι, γι' αυτό θα πρέπει να απευθυνθείτε εδώ, αλλά σίγουρα θα φωτίσει με αυτό τον πρωτότυπο και λίγο μυστήριο τρόπο, το γραφείο ή το κρεββάτι σας.

No. 3:  Ο παγωμένος σφυγμός

Χαρίστε αυτό το μενταγιόν στην κοπέλα που φλερτάρετε ή στην πιο όμορφη που θα συναντήσετε τυχαία στο δρόμο μπροστά σας και πείτε της την εξής ατάκα: Μόλις σε είδα η καρδιά μου έχασε ένα χτύπο. Πήρα αυτόν το χτύπο και τον πάγωσα στο χρόνο για να μπορείς να τον φοράς, αφού θα σου ανήκει για πάντα. Σίγουρη επιτυχία. Τουλάχιστον για ένα βράδυ. Προσοχή : Μην το χαρίσετε στην κοπέλα σας, θα ανεβάσει πολύ τον πήχυ και μετά θα αδυνατείτε να ξεπεράσετε ή να ξαναφτάσετε τον εαυτό σας.

Νο. 2 : Οι γαμάτες γόβες

Οι πιο γαμάτες γόβες που έχω δει. Απλά.

Νο. 1 : Ο καναπές του inception

Ο διάσημος καναπές της Lila Jang. Προσοχή μην αγοράσετε αυτό τον καναπέ για το γραφείο σας, αν εργάζεστε ως ψυχολόγος.

Skelewags! How a simple idea can become a trend

Σήμερα θα σας παρουσιάσω τα skelewags. Μια σειρά φιγούρων από σκελετούς που κοσμούν πολλά "τυχαία" σημεία μέσα στο αστικό περιβάλλον, με τρόπο χιουμορίστικο, αναδεικνύουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τοποθεσίας τους. Σκίτσα ζωγραφισμένα με φαντασία, θυμίζουν τους χαρακτήρες παλιών παιχνιδιών adventure όπως το Monkey island ή το Grim Fandango, με φιγούρες που έχουν, όπως γράφει ο ίδιος ο δημιουργός τους, μια διεστραμμένη αίσθηση χιούμορ.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που με τράβηξε περισσότερο είναι πως ο Richard Vermaak εκμεταλλεύεται τις αστικές παρομοιώσεις που προκαλούν στο μάτι τα στοιχεία στα οποία πάνω εφαρμόζει τη τέχνη του, δημιουργώντας έτσι τα σκηνικά του τα οποία θυμίζουν δάση, πλοία, καταπακτές, παράθυρα, γκρεμοί, δίνες κτλ.

Πέρα από την αστική τέχνη ο Richard προτείνει τα σχέδιά του και σε μπλουζάκια, που αν και δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, είμαι σίγουρος πως θα το κάνει σύντομα, καθώς είναι καταπληκτικά. Του εύχομαι καλή επιτυχία και καλή συνέχεια.

Το website του καλλιτέχνη μπορείτε να το βρείτε εδώ

RWJ - το μέλλον της τηλεοπτικής σάτιρας;

Ο λόγος στην σημερινή καταγραφή, για τον Ray William Johnson τον 23χρονο κωμικό που έχει γίνει γνωστός από την σατιρική εκπομπή που διατηρεί στο κανάλι του, στο youtube. Οι εκπομπές του βγαίνουν δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα και Πέμπτη στον -ιντερνετικό- αέρα και διαρκούν πέντε λεπτά. Κατά την διάρκεια αυτών των πέντε λεπτών, ο Ray παρουσιάζει και κριτικάρει με τον δικό του χιουμουριστικό τρόπο τα συνήθως ήδη αστεία βίντεο. Από γάτες να χορεύουν, σκύλους να τραγουδάνε, μαστουρωμένους να κλαίνε γιατί είδαν διπλά ουράνια τόξα, ταύρους να κυνηγάνε αμάξια, τηγανίτες να κλέβουν τράπεζες, διαστημάνθρωπους να παρουσιάζουν εκπομπές μαγειρικής, άλογα να κάνουν παρέλαση στα δύο πόδια, αλιγάτορες να τρώνε ξύλο από θυμωμένες ψιψίνες. ο Ray έχει ταχθεί να μας παρουσιάζει την ελίτ των βίντεο που είτε έχουν εξαπλωθεί απότομα σε views (τα λεγόμενα και viral videos) είτε απλά βίντεο που του αρέσουν προσωπικά πολύ. Το υλικό δεν το μαζέυει προφανώς μόνος του, μα έχει εκατομμύρια -και δεν υπερβάλω- οπαδούς που καθημερινά του στέλνουν βίντεο με σκοπό να τα παρουσιάσει και να νιώσουν και αυτοί μέρος της εκπομπής του νεανικού αστέρα του διαδικτύου. Ενδεικτικά να αναφέρω πως οι εκπομπές του έχουν από πέντε έως εφτά εκατομμύρια views (!) κάνοντας τον Ray τον δεύτερο πιο πολυεπισκεπτόμενο χρήτη του youtube μετά τον Nigahiga για τον οποίο θα κάνω κάποιο ξεχωριστό αφιέρωμα στο εγγύς μέλλον. Η εκπομπή του "Equals Three" ( =3 ) ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2009 με μια πολύ μικρή και ερασιτεχνική κάμερα και σιγά σιγά εξελίχθηκε, όπως και το στυλ του ιδίου, φέρνοντας τον πλέον σε μια πιο αυτοσυγκρατημένη και δυναμική παρουσία και με τον δικό του μοναδικό και ξεχωριστό χαρακτήρα αλλά και ατάκες, που έχουν γίνει σήμα κατατεθέν του.

Πρόσφατα ο Ray ξεκίνησε και ένα άλλο κανάλι με τίτλο, "Your favorite Martian" όπου εμφανίζεται ο ίδιος ως καρτούν να τραγουδάει αστεία και γνωστά τραγούδια καθώς και ένα vlog με τίτλο BreakingNYC όπου καυτηριάζει με τον δικό του τρόπο την ζωή στην Νέα Υόρκη, παρουσιάζοντας κομμάτια από την προσωπική του καθημερινότητα.

Αυτό ήταν το πρώτο επεισόδιο που έπεσε στα χέρια μου με αφορμή το βιντεάκι του υποψήφιου κυβερνήτη απ' το κόμμα "Rent is too damn high" και μετά από αυτό το επεισόδιο έκατσα και παρακολούθησα όλα τα υπόλοιπα των προηγουμένων δυόμισι χρόνων. Στην αρχή μπορώ να πω δεν με είχε ξετρελάνει το στυλάκι του, θυμίζει πολύ Αμερικάνικο κολλεγιόπαιδο που κάνει χαβαλέ σε στυλ "American Pie" αλλά μετά από λίγο διαπίστωσα πως είναι αρκετά χαμηλών τόνων ως προς το υφάκι του, και ενώ έχει κάποια τέτοια σχόλια, δεν αποτελούν το κυρίως πιάτο. Καθώς έβλεπα όλο και περισσότερες εκπομπές μου άρεσε και περισσότερο και πλέον αντικρίζω με χαρά τα νέα επεισόδια κάθε Δευτέρα και Πέμπτη.

Για μένα αυτό είναι το μέλλον της κωμικής τηλεόρασης. Το ίντερνετ δεν θα αργήσει να κάνει κατάλληψη τον τηλεοπτικό χώρο και οι τηλεοράσεις θα γίνουν σύντομα ρετρό. Το youtube και άλλα παρόμοια δίκτυα θα γεμίσουν με εκπομπές χρηστών και τα κανάλια του μέλλοντος θα είναι αυτά που έχει ήδη ο κάθε χρήστης στο youtube. Μέσα από αυτό το σκηνικό θα αναδυθούν τέτοιες παρόμοιες προσωπικότητες που θα παρουσιάζουν τις εκπομπές τους πλέον παγκόσμια σε κλίμακες που θα ξεφεύγουν απ' το κλοιό της χώρας. Αναλογιστείτε ότι ο Ray έχει μέσω όρο τηλεθέασης έξι εκατομμύρια εμφανίσεις στο κανάλι του, πιο πολλές απ' ότι έχουν όλα τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια μαζί. Και βρίσκεται σπίτι του, μόνος του, με μια κάμερα των πεντακοσίων δολλαρίων, χωρίς προυπολογισμό, χωρίς έξοδα, χωρίς νοίκι. Αυτή τη στιγμή η τηλεθέαση είναι δωρεάν, καθώς ακόμα η φιλοσοφία του youtube είναι ευτυχώς αυτή, μα έχει ξεκινήσει μια σειρά προιόντων, όπως μπλούζες με την φάτσα του και ατάκες απ' την εκπομπή. Πέρα από αυτό όμως, που είμαι σίγουρος πως του αποφέρει αρκετά χρήματα, η δύναμη των διαδικτυακών αστέρων στηρίζεται καθαρά στην φήμη. Ίσως τελικά το ίντερνετ να είναι η γη της επαγγελείας. Η γη πάνω στην οποία ότι δηλώσεις είσαι (όπως πολλοί λένε για την Νέα Υόρκη και για άλλες μητροπόλεις του κόσμου), η γη πάνω στην οποία ο γιός του σιδερά είναι Βασιλιάς όπως ήταν κάποτε το Βασίλειο των Ουρανών.

Equals Three

BreakingNYC - personal vlog

Your Favourite Matian

Twitter

Facebook Fanpage

Equals Three Fanpage

"Μυστικά" εστιατόρια

Είναι Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011 και κάθομαι στο σαλόνι μου απολαμβάνοντας το απίθανο soundtrack του 2046. Μια καταπληκτική ταινία, με μια από τις καλύτερες μουσικές επενδύσεις που έχω ακούσει ποτέ. Παίζει στο repeat εδώ και μέρες. Μου έστειλαν ένα μήνυμα σήμερα με ένα σύνδεσμο, για τα λεγόμενα "μυστικά" εστιατόρια. Δηλαδή κατοικίες που οι ιδιοκτήτες τους δέχονται αγνώστους-επισκέπτες και τους μαγειρεύουν επί πληρωμής. Κάτι σαν γαστρονομική κονσομασιόν. Το άρθρο αυτό, που κυκλοφορεί ίδιο και απαράλλακτο σε πολλά ελληνικά ιστολόγια εξηγεί πως αυτοί οι άνθρωποι δεν σου κάνουν τον λογαριασμό (Μίνω πες πάλι το ανέκδοτο) αλλά τους δίνεις δωρεές και τα συναφή και πως ακολουθούν πολύ ειδικά πρωτόκολλα. Πέρα από όλα αυτά που, όσο κι αν προσπάθησα δεν μπόρεσα να τα διασταυρώσω και μου μοιάζουν λίγο ύποπτα (δεν μπόρεσα και να βρω κάποιο τέτοιο εστιατόριο στην Ελλάδα), αναφέρουν πως αυτό ξεκίνησε από την Ιταλία και συγκεκριμένα την Σικελία.

Αυτό ήταν ίσως και το μόνο φερέγγυο στοιχείο του κλωνοποιημένου άρθρου, καθώς ερχόταν με ένα σύνδεσμο για το www.homefood.it όπου εκεί έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα ολόκληρο δίκτυο με τέτοια "εστιατόρια" τα οποία βέβαια δεν είναι μυστικά, το κάθε άλλο, χορηγούνται από τον Συνεταιρισμό για την Φύλαξη και την Προστασία της Παραδοσιακής Γαστρονομικής Κληρονομιάς της Ιταλίας  καθώς και το ίδιο το Υπουργείο Γεωργίας και Ανάπτυξης σε διάφορες περιοχές της χώρας. Είναι μια κίνηση που έχει σκοπό να αντιτεθεί προς την εξομάλυνση των ιδιαιτεροτήτων και των τοπικών χαρακτηριστικών λόγω της παγκοσμιοποίησης και εδώ με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Στο www.homefood.it μπορείς να μάθεις πληροφορίες για όλα αυτά τα σπίτια-εστιοατόρια καθώς και να δεις που βρίσκονται. Μπορείς επίσης να κάνεις μια κράτηση, πράγμα αρκετά συνετό καθώς απ' ότι φαίνεται, υπάρχει φανατικό κοινό που δεν αφήνει πολλές θέσεις κενές στα μικρά σπιτοεστιατόρια καθώς και να δηλώσεις αν έχεις κάποιες προτιμήσεις, ή αλεργίες.

Τώρα όσο για την Ελληνική μεριά, ήδη αμφιβάλω για την ύπαρξη αυτών των εστιατορίων καθώς δεν φαίνεται να μπορεί κανείς να βρει παραπάνω πληροφορίες από εκείνο το κλωνοποιημένο άρθρο που φιγουράρει μια εδώ και μια εκεί. Πάντως αν κάποιος έχει πάει σε ένα από αυτά τα εστιατόρια ή μπορεί να μου πει πως μπορώ να έρθω σε επαφή με ένα, είναι καλοδεχούμενος!

Μέχρι τότε θα κρατάω μικρό καλάθι και θα συνεχίσω να μαγειρεύω το φαγητό μου.

Επίσης αν κανείς θέλει να μου προτείνει τέσσερα πέντε καλά εστιατόρια στην Αθήνα -το καλά για μένα σημαίνει φτηνά και με φαί που να έχει χαρακτήρα σπιτικό- να το κάνει, θα χαρώ πολύ, καθώς δεν έχω πολλές γαστρονομικές γνώσεις σε αυτή τη πόλη.

Κ.Κ

Δέκα λόγοι για να αγαπάς

1. Γιατί σ' αγαπάνε

2. Γιατί έχει σασπένς

3. Γιατί νιώθεις ασφάλεια

4. Γιατί έτσι σου μάθαν

5. Γιατί συμφωνείς με το "Δεν είναι έτσι η αγάπη" των De facto

6. Γιατί ο κόσμος είναι βαρύς κι ασήκωτος

7. Για εκτόνωση

8. Γιατί το έχεις δει σε μια ταινία

10. Γιατί ακόμα και να ξεχάσεις το 9, η αγάπη συγχωρεί

Η Ελλάδα, το μνημόνιο κι οι μέλισσες

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Λονδίνου (Royal Holloway), υπό τον δρ. Νάιτζελ Ρέιν της Σχολής Ανθρωπίνων Επιστημών, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο αμερικανικό περιοδικό φυσιολογίας και γενετικής καταγωγής "The Place that all come from". Σύμφωνα με αυτήν, οι Έλληνες καθημερινά έχουν να κάνουν πολλές και συχνά δύσκολες και βαρετές δουλειές (όπως να πάνε στο δημόσιο, στη δουλειά, σε γιατρούς, στη πεθερά κτλ κτλ). Αντιλαμβάνονται την ανάγκη να εξοικονομήσουν ενέργεια για το βράδυ τους, που θα πάνε στα μπουζούκια και στις ντισκοτέκ και πρέπει να είναι αεράτοι φρέσκοι και μιδάτοι, γι αυτό «υπολογίζουν» το τι "πρέπει" να κάνουν, πότε αλλά και πως.

Ένα νέο "αφιέρωμα" στον απλό Ελληνικό λαό βρήκε, εύκολα, το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα του περασμένου μήνα που μας έστειλε ένας φίλος μας από Βαρκελώνη, η Ελλάδα ήταν πάλι στο στόχαστρο των επιστημόνων. Μετά από τα άρθρα περί μνημονίου και αποχής των κάλπεων, ΔΝΤ και του αν θα πρέπει το Greek tzatziki να γράφετε με "Z" ή "S" τώρα έρχεται μια νέα έρευνα να αναπτερώσει το πεσμένο ηθικό των απογόνων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Σύμφωνα με το άρθρο που παρουσίασε το BBC, η έρευνα στοχεύει στην απίστευτη ιδιότητα που έχει ο μέσος Έλληνας να κάνει όποια εργασία απαιτείται από αυτόν με την λιγότερη δυνατή δαπάνη ενέργειας.

Πάντα ο κύριος Καρπούζης ήξερε πως οι Έλληνες ήταν αδικημένος λαός και γρήγορα αυτό θα έβγαινε στην επιφάνεια. Απ' ότι φαίνεται λοιπόν το εν λόγω άρθρο δημοσιεύει πως οι Έλληνες ένας λαός απλός, έως και διανοητικά οπισθοδρομικός λόγω εκτεταμένης έκθεσης σε πίτσα, μπύρα και ηλίθια reality shows κατά το Αμερικάνο πρότυπο (who's your daddy? ) έχει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ικανότητα. Οι Έλληνες μπορούν να βρίσκουν πάντα το μέσο με την λιγότερη ενέργεια για να πραγματοποιήσουν μια εργασία. Μια ιδιότητα που παρομοιάζεται με μια άλλη ενός λίγο ανώτερου όντος.

Η μέλισσα, ναι η γνωστή (μα όχι η Μάγια) κιτρινόμαυρη ιπτάμενη  παραγωγός του μελιού (που φοράει τα χρώματα της ΑΕΚ κα του ΑΡΗ) έχει την εξής ικανότητα, να ταξιδεύει από λουλούδι σε λουλούδι διαλέγοντας έτσι τους προορισμούς και την σειρά των, ώστε να κάνει την μικρότερη δυνατή διαδρομή. Ορίστε και το σχετικό άρθρο εδώ

Το τι "πρέπει" σημαίνει πως οποιαδήποτε είδους εργασία ή μετακίνηση μπορεί να αποφευχθεί, θα αποφευχθεί χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν υπάρχει χρόνος για περιττές κινήσεις και σκέψεις. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν οι σκάλες, τα λαχανικά, οι γιατροί, οι αιματολογικές εξετάσεις και η εξετάσεις χοληστερίνης, η ανακύκλωση, η εξοικονόμιση ενέργειας, η εκγύμναση, η παιδεία και ένα από τα πιο πρόσφατα και τρανά παραδείγματα, οι ψηφοφορία των δημοτικών, νομαρχιακών ή κάθε είδους εκλογών.

Αν τώρα "ΠΡΕΠΕΙ" να γίνει κάτι, έρχεται το πότε. Η δεύτερη δικλείδα ασφαλείας  ενεργοποιείται άμεσα στο μυαλό του μέσου Έλληνα, μετά το "πωωωωω" και  λειτουργεί με την πολύ βασική μαθηματική αρχή :

Έστω Χ η εργασία. Αν Χ μπορεί να γίνει αύριο, τότε Χ = αύριο.

Τρανά παραδείγματα αυτών είναι η κατάθεση φορολογικής δήλωσης, παραλαβή του ετήσιου σήματος οχημάτων απ' την εφορία, οι εγγραφές στα πανεπιστήμια και άλλα παρόμοια ιδρύματα, η κατάθεση αδειών και γενικότερα οποιαδήποτε κατάθεση οτιδήποτε πράγματος που έχει π ρ ο θ ε σ μ ί α . Αυτή η λειτουργία δυστυχώς καμιά φορά έχει μερικά ανεπιθύμητα αποτελέσματα, καθώς είναι αυτή που εκκρίνει μια ουσία που προκαλεί γκρίνια δυσφορία μιζέρια και εκσφενδόνιση σαλιών και συμβαίνει όταν πολλοί Έλληνες μαζευτούν σε ένα σημείο για τον ίδιο λόγο.

Τώρα φτάνοντας στην τελευταία μέρα της παράτασης της προθεσμίας έρχεται η τρίτη αυτόματη λειτουργία η οποία είναι και αυτή που ξεχωρίζει τους Έλληνες απ' τα υπόλοιπα ζώα, εκεί που έρχεται να πάρει μπρος ο νους. Το "ΠΩΣ".

Εδώ έχουμε να κάνουμε με την μείωση του ενδιαφέροντος και της προσπάθειας στο ελάχιστο. Ένα βήμα πριν τον κλινικό θάνατο, αυτή θα είναι η ταχύτητα με την οποία θα πραγματοποιηθούν οι εργασίες που "πρέπει να γίνουν και "δεν γίνεται να πάρουν άλλη παράταση". Από τις εργασίες αυτές θα γίνουν πρώτα που δεν είναι πολύ μακρυά ή πολύ δύσκολες  και με πολλά ενδιάμεσα διαλείμματα για καφέ και τσιγάρο και πολύ κουβέντα. Για τις άλλες βλέπουμε. Η αποφυγή ευθυνών θα προκύψει όπου είναι δυνατόν να προκύψει και η ανταλλαγή ευθυνών θα αρχίσει  όταν και αν ανακαλυφθεί η  εν λόγω αποφυγή. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι οι λίγο πάνω από τους έ ν α   ε κ α τ ο μ μ ύ ρ ι ο   δημόσιους υπάλληλους που έχει η χώρα αυτή και που πάνω κάτω αποτελούν ένα χαρακτηριστικό δείγμα καθώς είναι το 10% του πληθυσμού.

Οι λύσεις για μια πετυχημένη ζωή

Έχει περάσει αρκετός καιρός που δεν έγραψα, με παρέσυραν και έμενα οι παραλίες. Επιστροφή λοιπόν στη πόλη του Gaudi, της Παέγιας και του Αλι όλι με νέες προσδοκίες για μια νέα χρονιά. Ή μήπως ίδιες προσδοκίες για μια ίδια χρονιά. Θα δείξει. Όπως και να έχει και επειδή ο Δεκέμβρης θα έρθει πιο γρήγορα απ' ότι περιμένω, αποφάσισα να ξεκινήσω να φτιάξω το πορτφόλιό μου. Δηλαδή τη συλλογή της αρχιτεκτονικής δουλειάς μου την οποία μπορώ έπειτα να στείλω σε αρχιτεκτονικά γραφεία ως υποψήφιος υπάλληλος. Καλά ως εδώ. Αποφάσισα λοιπόν να το κάνω λίγο πιο ξεχωριστό και να χρησιμοποιήσω το flash όχι της κάμερας αλλά της Adobe που φημολογείται πως είναι ένα εύχρηστο πρόγραμμα που στα χέρια του κατάλληλου ανθρώπου μπορεί να δημιουργήσει θαύματα. Μιας και δεν ήμουν ο κατάλληλος αυτός άνθρωπος αποφάσισα να γίνω και γι' αυτό ζήτησα τη συμβουλή ενός φίλου που ως Βέλγος σίγουρα θα ήξερε κάτι παραπάνω από μένα για το θέμα αυτό, όπως και για τις σοκολάτες βεβαίως βεβαίως. Μου είπε λοιπόν να κοιτάξω στο Youtube. Κοίταξα και εγώ, μα μιας και βαριόμουν να ψαχουλεύω ανάμεσα στα εκατομμύρια βίντεο που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια τέτοια αναζήτηση, αποφάσισα πρώτα να ρισκάρω και να παίξω επιθετικά. Έγραψα λοιπόν στο Youtube ακριβώς αυτό που έψαχνα, δηλαδή "Ηow to make a portfolio for your work using flash" και μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου είχα την απάντηση μπροστά μου. Ένα πολύωρο -σπασμένο σε χιλιάδες κομμάτια- βίντεο απ' το www.lynda.com για το πως να φτιάξει κάποιος ακριβώς αυτό που ζητούσα. Θα μπορούσε ο τίτλος του εν λόγω βίντεο να έχει και το όνομά μου στο τέλος.

(Να κάνω μια παρένθεση λοιπόν και να δώσω το λινκ για αυτό το πολύ καλό βιντεάκι, σε περίπτωση που υπάρχει και κάποιος άλλος Μιχάλης εκεί έξω : http://www.lynda.com/home/displaycourse.aspx?lpk2=59956 )

Επ' ευκαιρίας λοιπόν αποφάσισα να παίξω ακόμη λίγο με την τύχη μου.  Ξεκίνησα απ' το : Πως να δένω τα κορδόνια μου και το πήγα όσο πιο πολύ μπορούσα....

Enjoy...

Πως να δένεις τα κορδόνια σου :

Πως να πλένεις τα δόντια σου :

Σύντομα διαπίστωσα πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξέρεις τίποτα, καθώς μπορείς να μάθεις όσα χρειάζεσαι για τη ζωή με μόνο μια απλή σύνδεση στο ίντερνετ.

Πως να ξύσεις το κεφάλι σου :

Πως να φιλήσεις :

Πως να βρεις κοπέλα στο γυμνάσιο :

Πως να αποκτήσεις τέλειους κοιλιακούς σε 3 λεπτά : 

Πως να βρεις την δουλειά που σου ταιριάζει :

Πως να δέσεις την γραββάτα που θα χρειαστείς για την δουλειά που σου ταιριάζει :

Πως να βρεις την γυναίκα τον ονείρων σου :

Πως να Πεθάνεις... :

-EDIT-

Μετά την πολύ σωστή παρέμβαση του γνωστού συγγραφέα και εκδότη Γιάννη Πλιώτα, έχουμε να προστέσουμε μερικά ακόμη απαραίτητα βίντεο τα οποία θα σας βοηθήσουν να μεταδώσετε τη γνώση ολοκληρώνοντας έτσι το κύκλο της -ψηφιακής- ζωής.

Πως να φτιάξετε ένα βίντεο :

Πως να φτιάξετε ένα "Πως να φτιάξετε ένα βίντεο" βίντεο :

και τέλος το Πως να φτιάξετε ένα "Πως να φτιάξετε ένα "Πως να φτιάξετε ένα βίντεο" βίντεο " βίντεο" :

Γιάννη είμαι σίγουρος ότι έψαξες και για το τέταρτο της σειράς αλλά δεν υπάρχει κάποιος καμμένος αρκετά που να το έχει βγάλει. Χμ....

Αμφιβολίες - Doubts

Όταν έχω αμφιβολίες,

Δύο είναι η λύσεις. Το να σκεφτώ και το να μην σκεφτώ. Ό,τι αμφιβολίες και να είναι αυτές. Για την δουλειά μου, για το μέλλον μου, για τις φιλίες μου, για τη πορεία μου, για τον έρωτα, για την σχέση μου, για τον Θεό και τα αστέρια, όλα τα ίδια είναι. Όταν έχω αμφιβολίες εγώ συνήθως σκέφτομαι. Σκέφτομαι αρχικά γιατί τις έχω. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά λένε. Το θέμα είναι ότι μερικές φορές υπάρχει φωτιά χωρίς να υπάρχει ο καπνός. Εκεί είναι που έρχονται και οι αμφιβολίες. Σαν άνθρωπος έχω την τάση να αμφιβάλω την κάθε μου απόφαση, σε σημείο που έχει αρχίσει να καταντά αποπνικτικό. Έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο θα μου πείτε. Έλα όμως που δεν έχω. Ωριμάζοντας βρήκα το τρόπο να σκέφτομαι παράλληλα. Κακό πράγμα. Δεν έχω στιγμή ησυχίας. Ακόμη και στον ύπνο μου. Άλλοι βλέπουν όνειρα με εξωγήινους, διαστημόπλοια, πειρατές, ναζί και ζόμπι, εγώ βλέπω τα ίδια που σκέφτομαι. και τώρα με τη ζέστη οι ανάσες μου είναι πολύτιμες. Γι' αυτό αποφάσισα να ακολουθήσω την δεύτερη οδό. Να μην σκέφτομαι. Ποιός είπε ότι όταν σκέφτεσαι κάτι πολύ, καταφέρνεις κάτι; Ποιός είπε πως αν δίνεις τροφή στις αμφιβολίες σου κερδίζεις κάτι. Θα πάψω να σκέφτομαι λοιπόν, καθώς δεν έχω πια ελεύθερα συρτάρια στο κεφάλι. Κάθε βήμα αργά αργά και αν οι αμφιβολίες έρθουν να μουν πουν "στα λεγα εγώ" θα τους απαντήσω, "και που τα έλεγες τι κατάφερες;"  Έχω καταλάβει πως δεν είμαι και ο εξυπνότερος άνθρωπος στον κόσμο, οπότε μπορώ να απελευθερωθώ απ' το κόμπλεξ του αλάνθαστου και να συνεχίσω την πορεία μου, μέρα με τη μέρα και ώρα με την ώρα. Κάθε τι που έρχεται να μου προκαλέσει αμφιβολίες θα παίρνει νουμεράκι και θα κάθεται στην ουρά.

Μόλις μπήκε στο μπαρ ένας τύπος με έναν άσπρο παπαγάλο στον ώμο. Αυτός ο κόσμος συνεχίζει να με εκπλήσει.

Sailing Stones - Κινούμενες Πέτρες

Οι κινούμενες ή πλεούμενες ή συρόμενες πέτρες είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο όπου, μια πέτρα μετακινείται μεγάλες αποστάσεις σε επίπεδες κοιλάδες, χωρίς ανθρώπινη επέμβαση ή αυτή ενός ζώου. Αυτές οι φαινομενικές πέτρες παρατείρούνται στην -καλά μαντέψατε- κοιλάδα του θανάτου (Death Valley) όπου και οι μετακινήσεις είναι μεγαλύτερες. Καμία εξήγηση δεν έχει μπορέσει να δωθεί ακόμα και οι πέτρες είναι ύπο έρευνα.

Οι αγωνιστικές πέτρες, δεν έχουν μια συγκεκριμένη και κατεγεγραμένη συμπεριφορά. Άλλες ξεκινάνε δίπλα δίπλα, και μετά από κάποιο διάστημα η μια μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση, να γυρίσει πίσω, να σταματήσει ή ακόμα και να επιταγχύνει. Η ταχύτητα τους δεν μπορεί να μετρηθεί καθώς οι μετακινήσεις είναι τόσο αργές, που γίνονται σε διάστημα 2-3 ετών. Κανείς δεν έχει παρατηρήσει τις πέτρες να μετακινούνται. Οι περισσότερες πέτρες προέρχονται από Δολομίτη (ιζυματογενές βράχος σε μορφή κρυστάλλου) από ένα λόφο ύψους 260μ δίπλα στη κοιλάδα ενώ κάποια προέρχονται από πυριγενή πετρώματα (πετρώματα που προέρχονται από το μάγμα λάβας).

Σύμφωνα με τις έρευνες, οι πέτρες χρειάζονται μια κορεσμένη επιφάνεια με ένα ελαφρό στρώμα πυλού πάνω στην οποία να μετακινηθούν, πολύ ισχυρές ριπές ανέμου για το ξεκίνημα και έναν σταθερό άνεμο για να τις κρατάει σε κίνηση. Αναρωτιέμαι και εγώ, με όλες αυτές τις προυποθέσεις και εγώ θα μετακινούμουν χωρίς ανθρώπινη επέμβαση. Οι τρελοί επιστήμονες που περνάνε χρόνια της ζωής τους να μελετάνε τις 12 αυτές θαυματουργές πέτρες. Στην προσπάθειά τους να έχουν μια υπαρκτή κοινωνική ζωή τις έχουν ονομάσει με την Marry Ann να έχει το καλύτερο ξεκίνημα ενώ η Nancy ως πιο ελαφρια και αεροδυναμική να κερδίσει σε συνεχόμενη μετακίνηση 202μ/χειμώνα. Η Κάρεν δεν μπόρεσε να μετακινηθεί γιατί είχε φάει πολύ αυτούς τους χειμώνες και πήρε μερικά κιλάκια (συνολικό βάρος 320 κιλά) και τώρα προσπαθούν να την κάνουν να αδυνατήσει.

Είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ανεξήγητα γεωλογικά φαινόμενα, που θίγει τον εγωισμό της πανίσχυρης επιστημονικής κοινότητας. Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην βίβλιο,  στο κοράνι ή στην Ουίκι

Αντίο Αθήνα - Piacere Roma - Hola Barcelona!

Today i found this really cool song from Natalie Merchant called : Kind and generous. It has this amazing video clip with acrobats and jugglers, its really amazing. I didn't have time to check out the lyrics yet so i can't really vow for it but the melody is really cool. Especially in a day like this. A day of goodbyes. I hate goodbyes. All the time meeting people, friends, family, for so little, and  then just moving along. In times like these, cities seem cold and empty, people seem so away so null, and you, you feel like a rolling stone. Sometimes life gives you signs that speak up and shout "HEy! get a hold of yourself, look how everything can seem bright in just a few seconds!" And sometimes life just sleeps.. Cause its late, and probably i should also go and sleep. Weeeeeell......

My new found art, photography will accompany us tonight, along with some thoughts. So picture 1:

Thats my foot. My left foot by the looks of it. Very tired, very dirty and very very weathered from capoeira. I am not wearing any shoes cause i was in a beautiful island where the weather was so nice that you could almost go swimming. It was there were i realized why Greeks, Italians and Spanish people have so much trouble in the E.U. Its because of the weather. People don't want to work with nice weather. And in Greece we have sun nine months a year so.... we are doomed! But then again we have nine months of sun. Who cares if we are doomed? We are doomed in paradise.

I love my camera cause she has a better sense of art than me. She actually takes better photos than i want her! Vivid colors. And she has better eyes -one eye to be exact- than me. I spend a lot of time with her and i realized the obvious, that we have the same passion for observing people. Many times in my life , people thought i was bored or sad or whatever, because i wasn't speaking just sitting there listening to everyone else. That's not true, i just love to observe people. The things they choose to say in a given conversation, the expressions on their face, and the reactions of their audiences. How they try to defend their opinions, hide their feelings, present a more vivid image of themselves by exaggerating in stories, numbers, feelings and most of all, facts. Some people try to be authentic, and state their opinions, and you can see it in their eyes that they know, no other way, than the direct. Others they are more diplomatic, and its very interesting to observe how they choose their answers, how they react around specific people and situations that cause them certain feelings. Good or bad. I have to admit that i don't think very highly of people that try to boost their image, i prefer people that are like open books. Genuine. I mean, they are difficult people, but positive for a person to be unafraid to express him or her self, in the most simple way.

Each night you go out for instance, there are certain energies in the space, energies that are transmitted by the people are are flowing around, in a certain way that corresponds with stories. Stories that i don't necceseraly know, sometimes i can imagine, or feel, and sometimes i know not of. So when you go out for a drink you can observe which people talk with which, and for how long. How much interested is one person for the storie of another, how attractions and flirts work, how girls state their presence and how guys follow trying to prove their manhood. In this way you can understand a lot about people. A lot more than you might think. But in the end, just say cheers and pick up a nowhere-going conversation and just try to have some fun! Cause you need vivid colors.

We call this type of flower in Greece, "Kleftes" which means thiefs, and traditonally the people put these flowers in their gardens to attract small faeries. It is said that if you blow the leaves and then catch one of them you will be granted a wish. For me, this reminds me of Dylan's song "Blowing in the wind". What means blowing in the wind for you? Blowing in the wind. It seems hopeless no? I guess it depends if you blow against the wind, or in the same direction. Cause if you blow against then probably it is quite hopeless, but if you blow with, you are in a way contributing. Allegorically speaking this sentence gives you a taste of freedom. Probably because of the word "wind". How did Dylan meant this, when he was saying "The answer my friend is blowing in the wind"? I don't know and probably i will never know, and it doesn't really matter, cause the good thing about art is how you interpret it. I have a picture in my mind when i think of this sentence. A person on a cliff in a windy day, being carried away by the incredible force with which the wind intrudes the hair, the body, almost lifting you up, that inspires him or her to blow, with the wind, like a kind of salvation of energy. All the four elements have incredible powers, and with these powers we come in contact with the deepness of ourselves, sometimes accomplishing some kind of phycological cleaning. Thats why i liked playing with fire so much i guess. But fire, burns. Earth burries. Water wets, and Wind. Wind blows.

I love this picture. Is the view from a friends house in Aigina island in Greece. I don't have to say about it, only that a lot of people will call me romantic but its true, this picture, this scene moves me, i think in pictures like these you can really see that the life of humans is being diverted towards a totally wrong place. In closed walls. Behind office separators. In the shadow. We should all be in the sun.

Athens. Amazingly chaotic. A city that you can easily fall in love, and despite at the same time. I always liked walking around in Athens, trying to uncover all these nice spots that give this city its beauty. Architecturally its a mess, politically also a mess, but in this mess there is something that you can love, and i know that i am not saying this cause i am from there. I never really lived this city, and probably i will not for quite some time more. But Athens reminds me of an old and dusty book-store. Where the owner never really paid attention into organizing anything. And in this old and dusty book-store is where you can find some of the most amazing books, if you have the patience to look. Goodbye Athens, see you in the summer again.

Omnes viæ Romam ducunt

Two and a half days a certainly not enough to see a city that has a history around 2500 years. Especially when sometimes time seems to pass by so quickly. Well, since i don't really fancy talking about it, i will let the photos do the talking for me. In case i feel hitting you with a remark, i will not hesitate. The only thing that i will say is that it was an incredible trip, in an incredible city, with amazing atmosphere and energy, with people so close to our country, that felt almost like home. Its a pitty that i didn't have more time to spend there. Thanks to all that made me feel this city the way it should be felt.

Campo De' Fiori

View of the Colosseo from Via del Fori imperiali

View of the Fori Imperiali

Fori Imperiali

7 slots left in the Basilica di San Paolo fuori le mura, until the world ends...

me and my friend Jules

Angels and Demons

Thank god there are still some romantic people

The Pantheon.

Fontana di Trevi. Legend has it that if you turn your back to the water and throw a coin while making a wish, the next time you return your wish will be granted. So the legend says.

Castel di San Angelo by night

Tevere

Roma by night from piazza del Popolo - magic

Many thanks to my guide that told me all the interesting stories about Roma, and its history and legends, and with her enthusiasm made me feel connected with them.

Thanks la Mannetta!

I hope all of you go to this beautiful city and get a part of its magic, character and craziness! As for me, i will wait for the next time i go to Roma, to see if me wish will come true.