Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

"Λαγός" στιφάδο

Η κυβέρνηση ολοκλήρωσε "θετικά" τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, η Microsoft παρουσίασε τα νέα windows 8 με πλήρη υποστήριξη της μεταφοράς των smartphones στη μεγάλη οθόνη και ο Παναθιναικός ξαναμπήκε στο κυνήγι για τον Μόρα, μα τίποτα από αυτά δεν μοιάζει να μας αγγίζει εδώ πάνω. Στη Γκατζολία το μόνο που έχει σημασία είναι πόσες υπηρεσίες έχεις τη βδομάδα, τι νούμερο θα βγεις σκοπιά, πως θα γίνει να πάρεις μερικές αναρρωτικές και πόσα βλέμματα σου έριξε η Ηλιάνα η σέξι μπαργούμαν του Νόστος. Μόλις γυρίσαμε από σκοινάκια, πέντε μέρες στην εξοχή, με σκηνές χωρίς πάτο, να μπάζουν κρύο, υγρασία, σαύρες, φίδια, αράχνες και μυρμήγκια, με την βροχή να μας περιτριγυρίζει επικίνδυνα, τον ήλιο και την αντηλιά να μας διαλύουν το κεφάλι και τα μάτια, καθώς ως "μηχανικοί" είχαμε αναλάβει χρέη οικοδόμων. Το βράδυ σκοπιές κ περίπολα στο βουνό, με φακό, κουμπωμένοι κόκκινοι γεμιστήρες και ατάκες του στυλ "Εγώ άμα δω κανα πούστη βραδιάτικα θα του την ανάψω, δεν ξέρεις από που θα σου βγει ο Τούρκος".
Άλλος ο φαντάρος στην Ελλάδα και άλλος ο φαντάρος εδώ πάνω. Όσοι έχουν περάσει μια ΕΣΣΟ εδώ ήδη τους βλέπεις κομματάκι σαλεμένους. Νιώθουν ξεχασμένοι απ' τους πάντες και τα πάντα και τα ατελείωτα λιβάδια δεν αρκούν για να γεμίσουν το μάτι τους. Σε μια προσπάθεια να αντέξουν την απομόνωση κλείνονται και υπομένουν τη σκόνη, την υγρασία, το -20 το χειμώνα και το +40 το καλοκαίρι, νιώθοντας πως κάνουν κάποιον περήφανο, καθώς όπως υποστηρίζουν "μόνο στον Έβρο είσαι πραγματικός φαντάρος". Και τι πάει να πει αυτό ρωτάω τον εαυτό μου. Και σε πόσα άλλα μέρη λένε τα ίδια. Μια συνεχόμενη ροή εθνικισμού πλήττει τα κεφάλια τους, μα απ' την άλλη τους καταλαβαίνω, εν μέρη, είναι η μόνη πραγματικότητα που τους έχει απομείνει αυτούς τους μήνες που περνούν εδώ. Δεν μιλάω για τους μονιμάδες, οχτώ χρόνια μέσα σε αυτή τη διπλή παράνοια του συνδυασμού στρατός και Έβρος, δεν αξίζει για κανένα μισθό.
Δεν είναι τυχαίο που έχουν φέρει ένα τμήμα της Νοσηλευτικής εδώ. Μπας και τα αγόρια δουν κανα κώλο και γυρίσει το μάτι τους στη θέση του. Πάντως το ξημέρωμα στο βουνό εξακολουθεί να είναι μαγευτικό. Από βδομάδα νέες μέρες έρχονται, πλωτά, αδειούχοι, κωλυόμενοι, εκπαιδεύσεις, νούμερα και σκοπέτα. Η λογική δεν έχει θέση εδώ στο Λαγό, όπως άκουσα ένα φαντάρο να φωνάζει τραγουδώντας χτες το βράδυ τέσσερις έξι δίπλα απ' το πυροβόλο καθώς κλοτσούσε το κράνος του.


1 σχόλιο:

  1. mixalh an ontws eisai ston lago, krima! :P O lagos exei to onoma , exei kai thn xarh..sta boreia sunora opou kai na pas omws den tha einai polu diafererika. Sthn arxh einai psiloduskola giati den ksereis ti na perimeneis, otan phga sthn rodopolh skepsou ekana mia ebdomada na kanw swsth suzhthsh me kapoion apo to sok pou eixa niwsei otan eida pou me steilane. Kane upomonh kai skepsou oti otan mpei h kainourgia ESO tha eisai polu pio xalara. Pragmatika sou euxomai na deis oso pio polla merh mporeis apo ekei panw, kserw den exei polu kosmo alla h fush apo monh ths einai magikh. Mias kai eisai kai konta stis serres an theleis epoikoinwnise na sou proteinw meroi na pas, eidika tetoia epoxh einai polu omorfa. Kala na eisai mike!

    ΑπάντησηΔιαγραφή