Διαστημική επέτειος

Σήμερα, 12 Απριλίου είναι η 50η επέτειος της ανθρώπινης παρουσίας στο διάστημα. Όλα ξεκίνησαν το 1961 όταν ένας Ρώσος, γιός ξυλουργού από το Γκζατσκ, ο Γιούρι Αλεξέγεβιτς Γκαγκάριν σφραγισμένος σαν σαρδέλα σε κονσέρβα βγήκε το διάστημα. Το διαστημόπλοιό του, "Βοστόκ 1" μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη με απόλυτη επιτυχία και η πτήση κράτησε 129 λεπτά. Οι επιστήμονες του ευχήθηκαν καλό κατευόδιο, δίνοντάς του μια στις δύο πιθανότητες να γυρίσει πίσω και να μην εκτροχιαστεί σε μια αέναη πορεία προς το άπειρο. Κάνοντας μια πλήρη περιστροφή της Γης με μέγιστη ταχύτητα 28.968 χλμ./ώρα βρισκόμενος σε μέγιστο ύψος 301 χιλιομέτρων ο Γκαγκάριν προσγειώθηκε με αλεξίπτωτο, σε ένα χωράφι νοτιοανατολικά της Μόσχας, μπροστά σε μια αγελάδα και μια κόρη. Αυτό το επετειακό βίντεο που κυκλοφορεί επίσημα στην σελίδα του Youtube είναι για εκείνη ακριβώς την στιγμή που η ανθρωπότητα έσπασε το τελευταίο σύνορο. Το διάστημα πλέον ήταν λίγο πιο κοντά. Απολαύστε το:

ΚΕΡΑΤΕΑ - Τέχνη και αντίσταση στον δρόμο

Σήμερα, όπως είχα προαναφέρει στη σελίδα μου στο Facebook, ήταν η τελευταία μέρα του Φεστιβάλ αντίστασης της Κερατέας, με στόχο τη συλλογική δράση και ενημέρωση των πολιτών της Αθήνας ενάντια στην δημιουργία ΧΥΤΑ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων) στο Οβριόκαστρο Κερατέας.

Στο Φεστιβάλ συμμετείχαν, αφιλοκερδώς, πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες όπως οι: Magic De Spell, Παύλος Παυλίδης, Γιάννης Αγγελάκας, Σπυριδούλα, Ζακ Στεφάνου, Μίλτος Πασχαλίδης, Νικήτας Κλίντ (Ρόδες), Δημήτρης Πουλικάκος, Δημήτρης Βασιλάκης, Άλκης Κωσταντόπουλος, Πάνος Μουζουράκης, Λεωνίδας Μπαλάφας, Active Member και πολλοί, πολλοί άλλοι. Η μουσική είχε ξεκινήσει από νωρίς, εγώ προσωπικά έφτασα εκεί στις 3 μ.μ και είχαν ήδη ξεκινήσει. Κάπου στις 4 μ.μ κατέφτασε ένα μεγάλο γκρούπ από ποδηλάτες που ήρθαν μια ωραία 2μισάωρη βόλτα με λιακάδα, απ' το κέντρο της Αθήνας.

Μια κλούβα των ΜΑΤ ήταν σταθμευμένη λίγο παρακάτω και εμπόδιζε την κυκλοφορία. Με την απειλή του τεράστιου τεθωρακισμένου "Αύρα" τα ΜΑΤ δεν επέτρεπαν σε κανέναν να διασχύσει καν τον δρόμο ο οποίος περνούσε μπροστά από την στροφή που οδηγεί στην περιοχή του Οβριόκαστρου. Πολλοί λέγαν πως είχαν έρθει για την προστασία των σκαφτικών μηχανημάτων. Εγώ απλά πιστεύω ότι ήταν εκεί για να προκαλούν αντιδράσεις. Και τις είχαν. Λίγες αλλά τις είχαν.

Κατά τα άλλα το απόγευμα κύλισε πανέμορφα, σε πολύ καλό κλίμα, με τις μπύρες και τα σουβλάκια να μοιάζουν ατελείωτα όσο κι αν πλυθαίναμε. Προς το βραδάκι ο κόσμος ειχε ξεχειλήσει το χώρο της σκηνής και χυνόταν στα γρασίδια, στα δέντρα, στα ντουβάρια. Πολύ καλή ατμόσφαιρα και πολύ καλή μουσική. Μόνη μελανή κυλίδα ο κύριος Ιατρόπουλος (...) που σηκώθηκε μετά την συναυλία των Active member να διαβάσει ένα ποίημα "αφιερωμένο" στον πρωθυπουργό κύριο Γεώργιο Παπανδρέου. Εξ' αρχής προσπάθησε -με κολακείες- να κερδίζει τη συμπάθεια του κόσμου ξεκινώντας με το: "Εσείς είστε το Πολυτεχνείο της γενιάς σας", μα στη συνέχεια το έχασε και πέρασε σε μια αριστερή έξαρση εθνικισμού (σχήμα οξύμωρο όσο και ο ίδιος) με αποκορύφωμα το "...Λένε ότι όλοι άνθρωποι του πλανήτη είμαστε ίδιοι. Δεν είμαστε ίδιοι. Είμαστε παρόμοιοι, εμείς είμαστε Έλληνες..." από το οποίο και μετά δέχτηκε το πατροπαράδοτο γιουχάρισμα, σε συνδυασμό με την εκσφενδόνιση μισογεμάτων τενεκεδακίων μπύρας τα οποία και τον έλουσαν πατόκορφα. Αν αναλογιστεί κάποιος τις ατελείωτες ουρές για να πάρεις καινούργια μπύρα, μπορεί εύκολα να καταλάβει το μέγεθος του θυμού τον οποίο προκάλεσε μέσα σε μόλις τρία λεπτά ο τραγικός κύριος Ιατρόπουλος. Μετά τη ψυχρολουσία ο ρυθμός ανέβηκε και πάλι όταν στην σκηνή ανέβηκε ο Δημήτρης Αποστολάκης απ' τους Χαίνιδες και έθεσε τα πράγματα στην θέση τους, ως εύστροφος Κρητικός.

Το υπόλοιπο βράδυ κύλησε ομαλά τουλάχιστον μέχρι τις 22:00 που ξεκινήσαμε να αναχωρούμε γιατί υπήρχε και μια τεράστια διαδρομή να καλύψουμε.

Πραγματικά ήταν μια καταπληκτική προσπάθεια που απ' ότι έμαθα ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Αλκιβιάδη Κωσταντόπουλου, και αξίζει πραγματικά κάθε έπαινο και επευφημία. Είναι πάντως στενάχωρο που για να οργανωθεί ένα πραγματικά ενδιαφέρον και χαμηλού κόστους φεστιβάλ πρέπει να είναι απόρροια μιας συλλογικής αντίδρασης σε κάποιο κυβερνητικό μέτρο η απόφαση. Ας αρχίσουμε να οργανώνουμε αυτές τις εκδηλώσεις για την μουσική, για την κοινωνικοποίηση, για το κόσμο, τα παιδιά, τα σκυλιά που τρώνε τζάμπα ή γιατί πολύ απλά γιατί αξίζουν.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση (αν τις κλικάρετε θα ανοίξουν σε πλήρες μέγεθος). Αν θέλετε να ενημερωθείτε λίγο παραπάνω για το τι συμβαίνει στη Κερατέα μπορείτε να απευθυνθείτε εδώ.

(Όλες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Κύριο Καρπούζη. Σε περίπτωση που κάποιος, ο οποίος εμφανίζεται σε μια από αυτές, επιθυμεί να την κατεβάσω, ας επικοινωνήσει μαζί μου με ένα email.)

Ο Βασίλης Βασιλάτος και οι "Ιστορίες για κρουστά"

Χρώματα, γράμματα, λέξεις, συναισθήματα, πράξεις.

Άποψη του χώρου μπρος της σκηνής κατά το μεσημέρι.

Το παιδί και το αμάξι.

Παγωμένες, ατελείωτες μπύρες!

Η Ιουλία το παίζει "παιδί των λουλουδιών".

Ένα πιτσιρίκι δείχνει μπροστά. Πολύ μπροστά

Ο Χίπις και ο σκύλος. Ή μήπως ο σκύλος και ο χίπις;

Ο κύριος Γλέζος, μετά από μια σύντομη εμψυχωτική ομιλία, χορεύει με τη ψυχή του.

Ο Λεωνίδας Μπαλάφας επί σκηνής.

Ένα σκεπτικό κοριτσάκι, με την χρωματιστή κατασκευή του.

Σούρουπο. Οι Active member ετοιμάζονται.

Active Member επι σκηνής.

Για να κλείσω ένα βίντεο που τράβηξα από τους Active Member:

Li Wei - Αψηφώντας τη βαρύτητα

Ο Li Wei γεννήθηκε το 1970 στο Hubei μια πόλη της Ανατολικής Κίνας. Είναι ένας σύγχρονος καλλιτέχνης -περφόρμερ- ο οποίος δημιουργεί φωτογραφίες του εαυτού του σε δραματικές σκηνές που συνήθως αψηφούν τη βαρύτητα ή δίνουν την αίσθηση της επικείμενης καταστροφής του. Ο υπερταλαντούχος αυτός -και απόλυτα τρελός- Κινέζος υποστηρίζει πως καμία από τις φωτογραφίες του δεν έχει επεξεργαστεί ψηφιακά, μά όλα τα "τεχνάσματα" έχουν γίνει με την βοήθεια "παραδοσιακών" εργαλείων όπως καθρεύτες, μεταλλικά καλώδια, σκαλωσιές αλλά και ακροβασία.

Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί στα εξώφυλλα πολλών γνωστών περιοδικών τέχνεις όπως το Work, Flash Art, Contemporary, NY Arts, Fine Arts and Literature και άλλα.

Για περισσότερες επισκεφτείτε το site του καλλιτέχνη. Enjoy!

Ένα "making of" υπάρχει στο youtube που θα σας δώσει μια ιδέα του πως αυτός ο εξαιρετικός καλλιτέχνης προσχεδιάζει μια του φωτογραφία.

Ποτέ ξανά

Ποτέ ξανά δεν θα αρκεστώ σε όσα λένε πως μου αναλογούν. Ποτέ ξανά δεν θα βολευτώ με μια χαραμάδα ήλιο και ένα παρτέρι χώμα που μου δίνουν. Θα διεκδικήσω και εγώ, ως οφείλω, μια μέρα που θα είμαι άνθρωπος. Ζωντανός, σεβαστός, με όραμα, όνειρα και χαμόγελο. Από μικρό με γαλούχησαν πως έρχονται δύσκολες εποχές. Πως η γενιά μου θα υποφέρει, θα σηκώσει στις πλάτες της τα χρωστούμενα απ' τα κεσάτια των προηγουμένων. Μα δεν ήταν κακοί έμποροι, χαραμήδες ήταν και τώρα οι απόγονοι τους, αταβιστικά αποποιούνται των ευθυνών τους. Μαζί τα φάγαμε. Το παραστράτημα δεν επιτρέπεται.

Είναι αδιαμφισβήτητο αγαθό η ελευθερία μου, μα η υποδούλωση δεν έχει πια μορφή στρατιωτικής υποταγής, απαγόρευση κυκλοφορίας και εκτελεστικού αποσπάσματος. Όχι, δεν εξυπηρετώ κανέναν πια νεκρός. Με θέλουν ζωντανό για να μπορώ να δουλεύω, να παράγω, να κερδίζω. Μα το κέρδος δεν είναι δικό μου, δεν είναι δικό τους, είναι των άλλων. Κάνει τον κύκλο του κι αφού ταΐσει όλους τους τροφαντούς, τους κοιλιόδουλους, τους αχόρταγους και τους καλοφαγάδες, επιστρέφει σε μένα, μια σταλιά, ίσα για να μπορέσω να δουλέψω κι αύριο. Ίσα να πάρω τα τσιγάρα μου, το αλκοόλ μου και τα ναρκωτικά μου, για να αντέξω άλλη μια μέρα. Πορευθείτε εν ειρήνη.

"Η δικτατορία του νεοφιλελευθερισμού", έτσι την αποκαλούν κάποιοι για να έχει ένα όνομα, με θέλει επαναφορτιζόμενη μπαταρία. Κάθε βράδυ φορτίζω κουράγιο, αντοχή κι ανέχεια, κι όλη μέρα παράγω γνώση, χρήμα κι έργο. Δεν μιλάω, δεν παραπονιέμαι, γιατί πίσω από μένα υπάρχουν άλλοι τριακόσιοι, εξαθλιωμένοι να καραδοκούν.  Η δικτατορία με τα χίλια πρόσωπα. Δεν ξέρεις ποιος σε κυβερνάει. Δεν ξέρεις που χρωστάς. Ούτε πόσα, ούτε γιατί. Μα είναι χαμένο το παιχνίδι της εθνικής μονόπολης κι εθελοτυφλούμε νομίζοντας πως θα έρθουν οι ζαριές και θα περάσουμε ανέγγιχτοι απ' την αφετηρία και θα πάρουμε τις είκοσι χιλιάδες δραχμές. Σύντομα θα φανεί η πραγματική διάσταση της ασθένειάς μας. Σύντομα θα τελειώσουν όσα υπάρχουν στην άκρη και τότε τα πράγματα θα γίνουν έκρυθμα. Εμένα πάντως για καλό μου φαίνεται ό,τι και να γίνει. Ποτέ ξανά τέτοια μέτρα εναντίον μου. Ποτέ ξανά η αβελτηρία, η οκνηρία της ψυχής. Είμαι άνθρωπος, έχω μια ζωή και δεν μου δόθηκε για να την δώσω ενέχυρο, μα για να την ζήσω.

The meet market

Το meet market, είναι -σύμφωνα με τους οργανωτές του, μια μη κερδοσκοπική κολεκτίβα δημιουργών. Μια κοινότητα με χειροτέχνες, σχεδιαστές, αλλόκοτους συλλέκτες και ομάδες καλλιτεχνικών δράσεων. Οργανώνεται στην Αθήνα, μια φορά, το πρώτο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα, ένα διήμερο event σε διάφορες τοποθεσίες στην Αθήνα. Πότε στο Bios, πότε στο SIXDOGS ή στην Τεχνόπολή, το meet market μαζεύει κόσμο που θέλει να δει και να στηρίξει τους νέους ανεξάρτητους καλλιτέχνες αυτής της χώρας. Στο πρώτυπο των Ισπανικών αγορών, ο χώρος γεμίζει με στάντς και τραπεζάκια που φιλοξενούν χιλιάδες πολύχρωμα ρούχα, κοσμήματα, πορτοφόλια, κεριά, πιάτα, κεραμικά, φαγητά, παπούτσια, αφίσες, πίνακες ή ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Οι τιμές είναι συνήθως πολύ λογικές και το όλο σκηνικό ντύνει μουσική από -γνωστούς και μη- Djs ποτά και πολύ καλή ατμόσφαιρα. Όσες φορές πήγα δεν το μετάνιωσα. Ακόμα και να μην αγοράσεις τίποτα αξίζει να πας, να δεις, να ενισχύσεις ακόμα και με την παρουσία σου.

Σύμφωνα με το μανιφέστο του meet market "Είμαστε εδώ για να:

1. Δημιουργήσουμε μία μηνιαία σύγχρονη 'αγορά' στην Αθήνα.

2. Γιορτάσουμε και να προβάλλουμε την τοπική δημιουργικότητα.

3. Να καθιερώσουμε μία απευθείας σύνδεση μεταξύ των δημιουργών και του καταναλωτή.

4. Βοηθήσουμε να αναπτυχθεί μία δυνατή πολιτιστική έκφραση στην Αθήνα.

5. Προσκαλέσουμε όλον τον κόσμο να μας συνοδεύσει σε ένα ποικίλα ενδιαφέρον οπτικοακουστικό περιβάλλον.

6. Ενισχύσουμε μια διαδραστική πλατφόρμα για ποικίλες δημιουργικές εκφράσεις.

7. Να αναδείξουμε διάφορους πολιτισμικούς χώρους και τοποθεσίες στην Αθήνα άλλα και πανελλαδικά.

8. Υποστηρίξουμε τους ανεξάρτητους δημιουργούς, μικρούς επαγγελματίες, και να ενισχύσουμε την τοπική οικονομία."

Για μένα είναι μια πραγματικά αξιέπαινη προσπάθεια, εμπνευσμένη και θα πρέπει να βοηθηθεί, να εξαπλωθεί και να αναπτυχθεί σε κάτι ακόμη πιο δυνατό. Μια δυνατότητα για όλους τους καλλιτέχνες να δείξουν και να εμπορευθούν τις δημιουργίες τους, χωρίς τα νταβατζιλίκια των καλλιτεχνικών χώρων και των γκαλερί. Ο Κύριος Καρπούζης στηρίζει τους ανεξάρτητους καλλιτέχνες και θα είναι εκεί αυτή τη Κυριακή με ένα ποτήρι κρασί και άδειο πορτοφόλι. Περισσότερες πληροφορίες αλλά και για να δηλώσετε συμμετοχή αν σας ενδιαφέρει να πάρετε μέρος με την πραμάτεια σας, εδώ

Parov Stelar & The band

Ενόψει των συναυλιών του, είπα να κάνω ένα μικρό -να τόσο δα- αφιέρωμα στον καταπληκτικό μουσικό που ακούει στο ψευδώνυμο Parov Stelar. Το πραγματικό του όνομα είναι Marcus Füreder και έχει γεννηθεί στο Linz της Αυστρίας, το Νοέβριο του 1974. Όχι δεν είναι σκορπιός έχει γεννηθεί μετά τις 22 του μήνα, είναι τοξότης. Ο Parov εν έτει 2011 έχει καταξιωθεί ως μουσικός και Dj, ενώ με την μπάντα του κάνει περιοδείες σε όλο το κόσμο. Η μουσική του, το είδος της οποίας έχει ονομαστεί "electro-swing" μια ιδιοφυής μίξη, κάνει θραύση και ξεσηκώνει μικρούς και μεγαλύτερους όπου κι αν ακούγεται.

Ο Parov ξεκίνησε ως Dj μετά τα μέσα της δεκαετίας του 90, μα δεν άρχισε να ηχογραφεί και να παράγει τους δικούς του δίσκους μέχρι τη νέα χιλιετία. Αρχικά με το δικό του όνομα και μετέπειτα με το ψευδώνυμο "Plasma" (!) ο Marcus άρχισε να παίζει μουσική σε μαγαζιά ενώ παράλληλα έγινε μέτοχος στην εταιρία παραγωγής "Bushido recordings". Πολύ σύντομα όμως το 2004 άλλαξε το όνομά του σε "Parov Stelar" και ίδρυσε την δική του εταιρία με όνομα "Etage Noir recordings" και κυκλοφόρησε αμέσως ένα δίσκο και ένα EP με τίτλους "rough cuts" και "KissKiss EP" αντίστοιχα. Από τότε έχει κυκλοφορήσει ακόμη οχτώ δίσκους, δεκαοχτώ EP's, έξι singles ενώ τα τραγούδια του έχουν βρεθεί σε πάνω από εφτακόσιες συλλογές μουσικής (budhha bar, Hotel Costes κ.α) καθώς και σε πολλά τηλεοπτικά διαφημιστικά, ταινίες και σειρές. Μετά το 2005 ο Marcus ήρθε σε επαφή με ακόμη πέντε μουσικούς (δύο φωνητικά, ένα σαξόφωνο, έναν κρουστά και ένα μπάσο) και καθιέρωσε το όνομα "Parov Stelar Band" με το οποίο και περιοδεύει έκτοτε.

Για το είδος της μουσικής που παίζουν, να πούμε πως ακολουθεί κατά πόδας τα πρότυπα της σύγχρονης σκηνής που θέλει να γίνονται μίξεις παλιών γνωστών ρυθμών, με ηλεκτρονικούς ήχους (βλ. τους δικούς μας Imam Baildi), στην συγκεκριμένη περίπτωση ρυθμούς swing να συνδυάζονται με μουσική house και electro. Μια πολυπετυχημένη συνταγή για την οποία μπορεί να καμαρώνει ως ένας απ' τους πρώτους που την έκαναν ευρέως γνωστή μαζί με τον Mr Scruff,  ο Parov έχει συνεχώς αυξανόμενους θαυμαστές, ιδίως στην Ελλάδα που έρχεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο -και δεν εννοώ το καλοκαίρι για διακοπές. Το τουρ του Απριλίου περιλαμβάνει :

13 Απριλίου - Ιωάννινα _BOXX

14 Απριλίου - Βόλος _ "Τσαλαπάτα" (!)

15 Απριλίου - Αθήνα _FUZZ

16 Απριλίου - Θεσσ/νικη _FIX

Η τιμή είναι ενιαία, 25 ευρώ προπώληση (μετά τις 7 Μαρτίου στο www.tickettour.gr ) και 30 στην είσοδο με μοναδική εξαίρεση τα Γιάννενα που είναι 20 ευρώ η προπώληση και 25 στην είσοδο, ευγενική χορηγία του Αλί Πασά. Όσοι δεν τον έχετε ακούσει ποτέ να πάτε σίγουρα είναι πραγματικά μια εμπειρία ζωής. Ο κύριος Καρπούζης ενδέχεται να βρίσκεται στο  FUZZ στις 15 στην Αθήνα. Προς το παρόν σας αφήνω με ένα από τα εφτά βίντεοκλιπ που έχει γυρίσει και το προσωπικό αγαπημένο μου:

Σήμερα

Σήμερα έχει παζάρι γύφτων κάτω από το σπίτι μου.

Σήμερα ο ήλιος λάμπει στην Αθήνα.

Σήμερα βρέχει στην Ρόδο και στην Κυπαρισσία.

Σήμερα συνεχίζονται οι μάχες των κατοίκων της Κερατέας για τις χωματερές. Ο δήμος επιμένει σαν ένα αργοπορημένο πρωταπριλιάτικο αστείο. Σάλια και θυμός στο κέντρο της Αθήνας για τα πάντα και τους πάντες. Την κρίση, την απαγόρευση του καπνίσματος, τα μειωμένα ωράρια και τα έργα στον ηλεκτρικό. Την αύξηση του εισητηρίου. Την αύξησηση των διοδίων και την αύξηση του Φι Πι Α. Το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την ΕΕ, τις ΗΠΑ, την ΕΟΚ και όλα τα υπόλοιπα αιμοβόρα αρτικόλεξα. Τα χρώματα στους δρόμους έχουν ξεθωριάσει απ' το καυσαέριο. Άλλοι μιλούν για πτώχευση, άλλοι μεταφέρουν τα λεφτά τους στην Ελβετία κι άλλοι ξεκινούν εκτροφεία σαλιγγαριών πιστεύοντας πως αυτό θα ήταν μια καλή λύση. Μπορεί και να είναι, αλλά τι να μας πει, όταν λίγο πιο νότια ανθρώποι πεθαίνουν απ' τον διχασμό ενός αποτρελαμένου μνημείου  της Ανατολής και τον μενόμενο θυμό μιας Δύσης που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της ή μάλλον στο μπλοκ επιταγών της. Εδώ οι άνθρωποι διαδηλώνουν και τα ΜΑΤ τους πετάνε δακρυγόνα. Εκεί οι άνθρωποι διαδηλώνουν και τους πετάνε βόμβες. Carpet Bombing. Μια πολεμική τακτική για βομβαρδισμό πόλεων, "Βομβαρδισμός τρομοκρατίας".

Άρα τι παραπονιέστε και εσείς; Θα πει κάποιος Λίβυος: Εμάς εδώ μας έχουν διώξει απ' τα σπίτια μας και δεν ξέρουμε με ποιανού το μέρος να είμαστε; Με του τρελού που μας κυβερνάει αυταρχικά και αυτοκαταστροφικά ή με τους υπερατλαντικούς θείους που ήρθαν για επίσκεψη και μας έφεραν και δώρα τύπου Τόμαχοκ;

Βέβαια θα πει και ο Ιάπωνας, "τι να πούμε και εμείς που μας χτύπησαν όλα τα κακά του κόσμου; Σεισμός, τσουνάμι, πυρηνικά σε λίγο θα έρθει και μια πανώλη και θα γίνουμε η νέα Γομόρρα." Χιλιάδες άνθρωποι αγνοούμενοι. Χιλιάδες άνθρωποι ξεσπιτωμένοι. Άλλοι νεκροί, άλλοι ζουν με τον τρόμο μιας πυρηνικής καταστροφής. Πόλεις ολόκληρες σβήστηκαν απ' το χάρτη. Και οι χάρτες ανανεώνονται τόσο άμεσα πλέον που κάποιοι θα αναρωτιούνται αν πραγματικά ποτέ υπήρξαν.

Μα αναγωγές μπορείς να κάνεις επ' άπειρον και δεν ξέρω τι νόημα θα είχε κάτι τέτοιο. Όλα τα προβλήματα μας θα μοιάζουν μικρά μπροστά σε κάτι μεγαλύτερο και ακολουθώντας αυτή την επικίνδυνη νοοτροπία θα φτάναμε στο συμπέρασμα ότι: τι να μας πούνε και οι Ιάπωνες και οι Λίβυοι και όλοι, εδώ οι δακτύλιοι του κρόνου άρχισαν να κυμματίζουν λόγω κοσμικών συγκρούσεων. Far out.

Η συμβουλή είναι μια: Συμμαζέψτε το σπίτι σας. Και βγείτε λίγο έξω σήμερα, έχει ήλιο και είναι Κυριακή. Εγώ σας αφήνω με το αγαπημένο μου Κυριακάτικο τραγούδι