Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογία/Technology. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογία/Technology. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Το photoshop στα χέρια μας

Είχατε ποτέ φανταστεί πως θα ήταν αν μπορούσατε να έχετε κάποιες από τις λειτουργίες του photoshop στο γραφείο και στην κασετίνα σας; Λογικά όχι, αλλά αυτή η ευφάνταστη εφεύρεση θα σας κάνει να τις φανταστείτε. Δύο από τις λειτουργίες του δημοφιλούς προγράμματος της Adobe ενσωματώνονται σε ένα gadget. Το νέο στυλό της dornob έχει ένα ενσωματομενο σκάνερ στο πάνω μέρος και "σκανάρει" το χρώμα από κάθε αντικείμενο στο χώρο. Έπειτα αναπαριστά το χρώμα σε μια επιφάνεια που έχει στο πίσω μέρος καθώς και αναμειγνίει τα χρώματα στο εσωτερικό -με την βοήθεια τριών χρωματοδοχείων RGB. Με αυτό το τρόπο μπορεί να αναπαραστήσει κάθε χρωματική απόχρωση με τον ίδιο τρόπο που δουλεύει η χρωματική παλέτα του photoshop.


Περισσότερες πληροφορίες στο site της εταιρίας εδώ

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

Plastic to Oil inverter by Akinori Ito

Αυτό το πολύ ενδιαφέρον βίντεο έπεσε στα χέρια μου, που μιλάει για έναν Ιάπωνα, τον Akimoni Ito, μέλος της εταιρείας Blest που κατασκεύασε μια επιτραπέζια μονάδα ανακύκλωσης να μετατρέπει πλαστικό σε πετρέλαιο. Όταν λέω πετρέλαιο εννοώ ακατέργαστο. Η ιδέα ακούγεται απλή, όπως θα δείτε πως περιγράφει και στο βίντεο, βάζεις ένα κιλό σκουπίδια σε όποια μορφή είναι, δεν απαιτείται δηλαδή επεξεραγασία, και πατάς το κόκκινο κουμπί. Η μηχανή ζεσταίνεται και λιώνει το πλαστικό, το οποίο σε υγρή μορφή πλέον, περνάει από τις σωληνώσεις και φιλτράρεται σε ένα δοχείο με νερό βρύσης ώστε στη συνέχεια εξέρχεται από έναν σωλήνα ένα λίτρο πετρέλαιο. Περαιτέρω επεξεργασία του πετρελαίου μπορεί να το κάνει κατάλληλο για όποιαδήποτε χρήση. Απλό ε;


"Using less, or using better?"

Αυτό είναι το μότο της εταιρείας, που υποστηρίζει πως δεν είναι η μόνη λύση, ο κόσμος να πάψει να κάνει σκουπίδια ή να πάψουμε να χρησιμοποιούμε πλαστικά, αλλά μπορούμε απλά μόνοι μας μετά να τα αποσυνθέτουμε. Εξάλλου το πλαστικό προέρχεται από το πετρέλαιο, πόσο δύσκολο είναι να επιστρέψει σε αυτό; Αυτή ήταν και η εναρκτήρια σκέψη του Akinori Ito, του εφευρέτη αυτής της συσκευής.


Υπάρχουν πολλοί δύσπιστοι βέβαια, που έχουν πολλές αμφιβολίες τόσο για το αν αυτή είναι λύση -καθότι πιστεύουν πως πρέπει να καταργήσουμε το μιας χρήσης πλαστικό γενικότερα- και το κατά πόσο είναι υγιής αυτή η μετατροπή για το αναπνευστικό σύστημα του χρήστη.

Για το δεύτερο η εταιρεία απαντάει πως αν καίγονται τα σωστού είδους πλαστικά -Πολυαιθυλένιο (PE), πολύπροπυλένιo(PP), πολυστυρένιο (PS)- τότε δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, καθότι το μηχάνημα δεν παράγει τοξικά απόβλητα. Επίσης αναφέρουν πως αν και κατά την διεργασία παράγεται μεθάνιο, αιθάνιο, βουτάνιο και προπάνιο, το μηχάνημα είναι εξαρτημένο με ειδικά φίλτρα που μετατρέπουν αυτές τις εξατμίσεις σε άνθρακα και νερό.


"Πάνω από το 7% του πετρελαίου του πλανήτη χρησιμοποιείται για να φτιάχνει πλαστικό", συνεχίζει σε δηλώσεις της η εταιρία λέγοντας πως "το αντίκτυπο του πλαστικού συνεχίζει στην ταφή και στην καύση του καθώς δυστυχώς το ποσοστό ανακύκλωσής του είναι πολύ χαμήλο."

Ο Akinori Ito δήλωσε πως το όνειρό του είναι κάθε σπίτι στην Ιαπωνία να έχει και από ένα. Αυτό δεν μοιάζει και πολύ παράλογο καθώς σύμφωνα με έρευνες το 30% των αποβλήτων του Ιαπωνικού νοικοκυριού αποτελείται από πλαστικό, κυρίως από περιτυλήγματα.


Παρά τα καυχήματα της εταιρίας ακόμη δεν είναι διαθέσιμο προς ιδιωτική πώληση, παρ' όλα αυτά η εταιρία δήλωσε πως θα ήθελε πολύ να έρθει σε επαφή με κάθε ενδιαφερόμενο. Μέχρι τώρα η εταιρία το διαθέτει  για σχολεία (ως επίδειξη στο μάθημα περιβαλλοντολογίας), για έρευνα ή πειραματισμό και για μια επίδειξη περιβαλλοντολογικού αντίκτυπου. Η τιμή της μικρότερης μονάδας ανέρχεται στα 1.000.000 Ιαπωνικά γιέν που αντιστοιχεί σε περίπου 9.200 ευρώ, μια τιμή που σίγουρα δεν είναι χαμηλή αρκετά για να επιτρέψει στο όνειρο του Ito να γίνει πραγματικότητα. Αλλά με συστηματική έρευνα και βελτίωση της τεχνολογίας του μηχανήματος είναι πολύ πιθανόν να πωλείται πολύ φτηνότερα, κάνοντας έτσι την αγορά του εφικτή για το μαζικό κοινό. Αν δεν είστε ακόμα πεισμένοι για το αντίκτυπο του πλαστικού στον πλανήτη μας μπορείτε να βρείτε και να δείτε αυτό το ντοκυμαντέρ που ίσως σας προσανατολίσει λίγο προς την σημερινή μας ρότα.

Δεν ξέρω για σας, πάντως εμένα, όλη αυτή η πανέμορφη ιδέα του Ito μου θύμισε αυτό:





Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

Rapid prototyping using MAKER BOT 3D printing technologies

This is an update on my project of "Open thesis Fabrication" that i am doing in IAAC from September until December 2010. I am currently trying to 3D print my prototype using the Maker Bot, one of the two most home-friendly 3d printers available for the public.

Αυτή είναι μια ενημέρωση για το έργο μου, που γίνεται στο πλαίσιο του "Open thesis Fabrication" που παρακολουθώ μετά το μάστερ μου στο IAAC, από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον Δεκέμβρη του 2010. Προσπαθώ να εκτυπώσω τρισδιάστατα το πρωτότυπό μου χρησιμοποιώντας το Maker Bot, ένα από το πιο φτηνά και ευπρόσιτα 3D printers για το κοινό.







The video is a bit long, since it has the whole process, i suggest skipping by two minutes :)

Το βίντεο είναι λίγο μεγάλο καθώς έχει όλη τη διαδικασία, προτείνω να το προχωράτε ανά δύο λεπτά!

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Shiftables - Οι υπολογιστές μετά την έκρηξη

Τα shiftables όπως θα τα φωνάζω από δω και πέρα καθώς δεν μ' αρέσει η ιδέα της μετάφρασης του ονόματός τους, είναι μια καταπληκτική νέα οπτική προς την διαδραστική τεχνολογία, μια μίξη αν θέλετε μεταξύ του υπολογιστή και των παιδικών παιχνιδιών. Ανακάλυψα αυτά τα φανταστικά κυβάκια από μια ομιλία στο TED ενός εκ των ιδρυτών τους, (ευχαριστώ Χριστίνα για το βίντεο στο TED!! ) και σαν παιδί και εγώ ήθελα να παίξω με αυτά αμέσως. Θα βρείτε το εν λόγω βίντεο λίγο παρακάτω σε αυτό το άρθρο.


Τι κάνουν αυτά τα κυβάκια λοιπόν; είναι λίγο σαν τη ζάχαρη. Είναι γλυκά μα από μόνα τους δεν κάνουν τίποτα. Θέλουν ένα "φαγητό" για να δουλέψουν. Στην περίπτωση των shiftables το "φαγητό" θα είναι ένα application. Χωρίς αυτά μοιάζουν με τουβλάκια ντόμινο. Το σκεπτικό πίσω από αυτό το έργο, σύμφωνα με τους δημιουργούς , David Merrill και Jeevan Kalanithi είναι η δημιουργία ενός υπολογιστή, ο οποίος όμως δεν κρύβεται πίσω από μια φλατ οθόνη και όλα γίνονται βάση μιας τρισδιάστατης ψευδαίσθησης χώρου, μα ένας πραγματικός τριασδιάστατος υπολογιστής που το λειτουργικό του περιβάλλον είναι ο ίδιος ο υπαρκτός χώρος γύρω μας και τα "στοιχεία" , αν μπορούμε αν τα πούμε έτσι, που τον αποτελούν θα είναι ξεχωριστά και αυτόνομα.

Κάθε ένα από αυτά τα κυβάκια είναι σαν ένα αυτόνομο φράγμα της οθόνης του υπολογιστή. Λέμε αυτόνομο γιατί λειτουργεί μόνο του, μπορεί και αισθάνεται το χώρο γύρω του καθώς και την κλίση (tilt) στην οποία βρίσκεται. Το κάθε κυβάκι αποτελείται από μια πλακέτα του μικροεπεξεργαστή, 4 θύρες επικοινωνίας με IR (υπέρυθρες ακτίνες)  μια μπαταρία και μια οθόνη LCD.

Μα ο ρόλος τους δεν είναι να λειτουργούν μόνα τους μα σε συνδυασμούς. Συνδασμούς σε τρισδιάστατο περιβάλλον που έχει βάση και τα shiftables μπορούν και το διακρίνουν. Μέχρι τώρα οι δημιουργοί τους, μέλη του MIT media lab, δεν έχουν καν ξεκινήσει να ζεσταίνονται, ως προς τις δυνατότητες αυτού του νέου τεχνολογήματος, μα καθώς κι αυτοί μαθαίνουν μαζί με αυτό τις δυνατότητές του, προς το παρόν περιορίζονται σε κάποια απλά "πειράματα" όπως μαθηματικές πράξεις, μίξεις χρωμάτων, σταυρόλεξα και απεικονίσεις φωτογραφιών και βίντεο.

Ξέρω τι σκέφτεστε και η απάντηση είναι όχι, δεν μπορείτε να αγοράσετε τώρα. Όπως μιλάμε η ομάδα παραγωγής προσπαθεί να το "εκπορνεύσει" όπως θα λέγαμε, μα δεν ξέρει ακόμα τι να χρεώσει και για ποιες υπηρεσίες! 'Ενα είναι το σίγουρο πάντως, πως αυτός ο δρόμος έχει πολύ ζουμί. Δημιουργώντας αυτή τη πλατφόρμα άνοιξαν τους ασκούς του αιόλου και με την ανάπτυξή τους θα έρθει η διαδραστική τεχνολογία νέας γενιάς. Με τα shiftables και μερικούς ρομποτικούς βραχίονες θα έρθουν τα πρώτα ρομπότ γκουβερνάντες!


και η ομιλία απ' το TED όπως υποσχέθηκα. Είναι πραγματικά πάρα πολύ εντυπωσιακή!